De Protestantse Hervormers hebben ons altijd proberen te waarschuwen tegen de valse leer van de (ana)baptisten. Het euchemenisme onder veel moderne Protestanten is doorgeschoten wat betreft het baptistenvraagstuk. Plaatselijke kerken gaan steeds meer samenwerken
met dit soort radicale 'gemeentes' en vieren soms zelfs samen met hen het Sacrament van het Heilig Avondmaal. Als onze Protestantse voorvaderen zoals o.a.; Maarten Luther, Johannes Calvijn, Heinrich Bullinger of Zacharias Ursinus hier zouden zijn om dit te zien zouden ze ons ongetwijfeld terecht hard berispen.
Een onvolledige lijst van Wederdoperse dwalingen:
- Het verwerpen van de kinderdoop.
- Het "wederdopen" van volwassenen die als kind gedoopt zijn.
- Het idee dat de gerechtvaardigden in dit leven een zodanige volmaaktheid bereiken, dat zij niet kunnen zondigen.
- De Christen burgerlijke ambten verbieden.
- Het weigeren van alle eedaflegging.
- Het pacifisme.
- De zielenslaap; dat de doden niet naar de hemel/hel gaan maar in het stof slapen, tot de dag des oordeels en de opstanding van de doden.
- Het idee dat de toekomstige straffen voor verdoemde mensen en duivels eindig zijn.
- Het ontkennen dat er een verschil is tussen de zichtbare en onzichtbare kerk.
- Het dispensationalisme i.e. de bedelingenleer.
"Hierom verwerpen wij de dwaling der wederdopers,
die niet tevreden zijn met een enig doopsel, dat zij eens ontvangen hebben;
en daarenboven verdoemen den doop der kinderkens der gelovigen;
dewelke wij geloven, dat men behoort te dopen
en met het merkteken des verbonds te verzegelen,
gelijk de kinderkens in Israël besneden werden,
op dezelfde beloften, die onzen kinderen gedaan zijn.
~ De Nederlandse Geloofsbelijdenis, Art. 34.
“Uit dit alles blijkt wel, dat de bestrijding van de Kinderdoop geen geringe dwaling is, maar een goddeloze leer. Want ze is in strijd met Gods Woord en met de troost van de Gemeente. En daarom dient men destemeer deze en soortgelijke uitzinnigheden van de Wederdopers te ontvlieden, welke ongetwijfeld door de duivel verwekt werden, en een vervloekt monster is, uit tal van lasteringen en leugens gesmeed (Vgl. N.G.B., Art. 34).”
~ Zacharias Ursinus, Het schatboek der verklaringen over de Heidelbergse Catechismus, opgemaakt door David Pareus, deel 3, vraag 74, blz. 46.
“Wij veroordelen de anabaptisten, die ontkennen dat pasgeboren kinderen van gelovigen gedoopt moeten worden. Want volgens de evangelische leer behoort het Koninkrijk van God aan hen toe, en zij zijn in het verbond van God. Waarom zou dan het teken van Gods verbond niet aan hen gegeven worden? Waarom zouden zij die aan God toebehoren en in zijn Kerk zijn, niet door de heilige doop worden ingewijd? Wij veroordelen ook de anabaptisten in de rest van hun eigenaardige leerstellingen die zij houden in strijd met het Woord van God. Wij zijn daarom geen anabaptisten en hebben niets met hen gemeen.”
~ Heinrich Bullinger, De tweede Helvetische Confessie, Hfs. 20.
"Vervloekt worden de Anabaptisten, die de kinderdoop verwerpen, en ervan overtuigd
zijn dat kinderen zonder Doop gered worden."
~ Augsburgse Confessie, Art. 9.
"Vervloekt worden de Anabaptisten, die de Christen deze burgerlijke ambten
verbieden."
~ Augsburgse Confessie, Art. 16.